martes, 3 de septiembre de 2013

ILLA DE ONS. Parque das Illas Atlánticas



VISTA AEREA DAS ILLAS CIES




illa de Ons é una illa situada a  entrada da ría de Pontevedra, pertenece ao concello de Bueu.
É a principal illa do arquipélago das Ons, que conforma xunto coa Illa Onzeta ou Onza e outros pequenos illotes. Estas illas, xunto coas das Illas Cíes, o arquipélago de Sálvora e o de Cortegada, forman o Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia.
Habitada desde a Idade de Bronce, a mediados do século XX chegou a ter 530 veciños.
En Ons existen dous castros, Castelo dos Mouros y Cova da Loba; un sepulcro antropomorfo, e restos do que pudo ser un mosterio.
Faro da illa de Ons. O faro foi construido no 1902 sobre o orixinal de 1865 e revestido de azulexo blanco en 1932. Entre as suas características descatamos o seu funcionamento xa que produce 4 destellos relámpagos de 24", cun alcance de 24 millas.
En Ons habita una importante colonia de aves mariñas.

 Roteiros  
Catro roteiros autoguiados en Ons e os servizos do Parque ofrecen roreiros guiados de forma gratuita.
Os cuatro marcados e autoguiados permiten coñecer a illa as  súas características suficientemente. Estes son:
Roteiro Sur; 6,2 km e un desnivel de 86 m (duración 2 horas 30 minutos)
Roteiro Norte; 8,1 km e un desnivel de 100 m (duración 3 horas) 
Roteiro do faro; 4 km e un desnivel de 120 m (duración 1 hora e media)  
Roteiro do Castelo; 1,1 km e un desnivel de 33 m (duración 40 minutos) vai desde o peirao de atraque ata la antiga batería do Castelo das Rodas.



PRAIAS
 Praia de Pereiro - Isla de Ons.
Praia de Canexol - Isla de Ons.
Praia de Area dos Cans - Isla de Ons.
Praia de Melide - Isla de Ons - Nudista.
Praia de Fontiñas - Isla de Ons.
Praiaa de Liñeiro - Isla de Ons.

Praia de Onza Norte - Isla de Onza.
Praia de Onza Sur - Isla de Onza







ALDEAS 
O Curro; que é a capital da illa, e  a máis poblada. Nela  encontranse o porto, restaurantes e bares, a iglesia de San Xaquín... 
O Caño; é continuación de O Curro, xunto a la pista que sube al faro. 
O Cucorno; é aldea máis grande en extensión 
O Laverco; tamén una aldea alta situada xunto a O Cucorno no entorno do faro. 
O Centolo Ou O Sentulo; A máis norteña de todas. Cunhas cuatro o cinco casa 
Melide; cerca de O Centolo, hacia o faro. 
A Chan da Pólvora; media docena de casas un pocuo desviadas da pista que sube ao faro. En esta aldea se situase  o cámping da illa. 
Canexol; hacia o sur da illa, na ribeira do mar. Nela está o cimeterio. 
Pereiró; é a aldea máis meridional da illa,  unha das máis grandes. O seu territorio é dos máis fértiles da illa.


Pódese viaxar ás Illas Ons desde os portos de Marín, Cangas, Bueu , Sansenxo e Portonovo
"Pódese viaxar á Illa de Ons desde o Porto de Bueu"


miércoles, 31 de julio de 2013

Combarro: O pobo dos horreos

COMBARRO - PONTEVEDRA


     Combarro situado nas Rías Baixas, provincia de Pontevedra, pódese ver como  pobo mariñeiro no cal parece que non pasaron os anos.
     É un dos núcleos pesqueiros máis fermosos da costa galega.
    A iglexa parroquial de San Roque do S. XVIII preside o centro do casco histórico xunto ao  cruceiro de San Roque coa imaxe do santo e o seu can “San Roquiño” 
     


    O conxunto histórico artístico  caracterizase por tres elementos esenciales: os hórreos, os cruceiros e as casas mariñeiras.
     
     Os hórreos, nun número superior a 30, fan que o horizonte en Combarro sexa menos linear. Estas estructuras, típicas da costa galega, outorgan un caracter especial ao pobo. E aínda se utilizan como outrora: destinados fundamentalmente a gardar secar e curar as mazarocas de millo e preservalas da humidade Elévanse con columnas para impedir a entrada dos roedores. a peculariedade dos hórreos de Combarro é a ubicación a orillas de la mar sirviendo de despensa para los alimentos, fundamentalmente millo e patatas.


     Os cruceiros de Combarro,  teñen profunda carga simbólica: serven para protexer da Santa Compaña, a procesión das almas en pena que se cre que aparece nas escuras noites galegas. 
     En Combarro distribúense 6 destas vistosas esculturas realizadas a partir de 1727. Estes cruceiros teñen una peculariedade que os diferencia do resto dos cruceiros galegos,  e é que a figura de Cristo mira hacia terra mentras que a figura da Virxe está sempre dirixida o mar.


     



Na rúa principal, denominada ”A Rúa”, agólpanse as casas mariñeiras, que se  construíron sobre as rocas graníticas para aproveitar ao máximo as terras fértiles, nas que a planta baixaa  adícase a almacén de utensilios de pesca e agricultura, e incluso en algunhas encontramos lagares donde se elabora o viño das Rías Baixas









.

jueves, 25 de julio de 2013

Loito no Día da Patria Galega



NEGRA SOMBRA

Cando penso que te fuches, 
negra sombra que me asombras, 
ó pé dos meus cabezales 
tornas facéndome mofa.


Cando maxino que es ida, 
no mesmo sol te me amostras, 
i eres a estrela que brila, 
i eres o vento que zoa.


Si cantan, es ti que cantas, 
si choran, es ti que choras, 
i es o marmurio do río 
i es a noite i es a aurora.



En todo estás e ti es todo, 
pra min i en min mesma moras, 
nin me abandonarás nunca, 
sombra que sempre me asombras.

Rosalía de Castro


jueves, 18 de julio de 2013

As embarcacións en Galicia.

    
Galicia ten, como terra de litoral, unha riquísima cultura mariñeira da que destacan as súas embarcacións.
Estes barcos espallados de norte a sur, do Cantábrico ao Miño, presentan unha variedade tipolóxica moi grande froito da adaptación aos tipos de costa e aos tipos de pesca. 
Hoxe son parte da nosa riqueza cultural, etnográfica e de bo entendemento entre o home e a paisaxe.
Este álbum contén 33 fotografías de barcos espallados  polos peiraos e praias das nosas costas.  
 
 
 

 
 
 

sábado, 13 de julio de 2013

Homenaxe a Rosalía de Castro. 150 aniversario de "Cantares Gallegos"



Cantarte hei, Galicia,
Teus dulces cantares,
Que así mo pediron
Na beira do Mare.
(...)
Que así mo pediron
Que así mo mandaron,
Que cante e que cante
Na lengua que eu falo

ROSALÍA DE CASTRO
Cantares Gallegos 1863 




lunes, 8 de julio de 2013

O BOSQUE ENCANTADO DE ÁLDAN. (Cangas do Morrazo)

     O Bosque Encantado de Aldán perteneceu aos Condes de Canalejas, dentro do conxunto de propiedades da "Casa Torre de Aldán", sendo utilizado pola familia como lugar de descanso e recreo.  
    

Trátase duns xardíns históricos "A Finca de Frendoal" situados no contorno da finca dos Condes e que foron  utilizados orixinariamente para a caza.
     Entre a súa frondosa vexetación cabe destacar castiñeiros, loureiros e algunhas especies de árbores exóticas.


Está cruzado polo río Orxás o que favorece o crecemento de moita vexetación e lle da a finca un "encanto" especial de outras épocas.
Fermosos sendeiros percorren a finca, bordeando o río Orxás.


Dentro do "Bosque Encantado" atopámonos:
     Un Acueduto de orixe medieval, usado para transportar auga para a casa, finca eo regadío.
    Un pequeno castelo con foso, que contiña unha ponte levadiza.
    Un Campo de croquet, utilizado nos anos sesenta e setenta.
    Zonas de descanso con bancos en pedra e fermosas escaleiras para salvar os desniveis.
    Na súa contorna, unha ponte medieval, varios muíños un lavadeiro.
                               


Entradas populares